Op sneon 29 oktober o.s wurde fiif útjeften fan Frysk en Frij presinteard yn it Stedhûs fan Frjentsjer:

Muzyk fan komponiste Rixt van der Kooij, Heinrich Heine oersettingen fan Fedde Schurer.
Tentoanstelling filtwurk fan Aafje Bouwer by fersen fan Tsjisse Hettema.
Histoarysk oersicht famylje Hettema, saaklik en persoanlik as Ierdappel Hannelshûs Hettema Zonen (1898), no HZPC.


Bert Bakker

Aan mijn lieve Moe

Bloemen komen wij u strooien
Bloemen onzer liefde en vreugd
Om uw levenspad te tooien
Met de gaven onzer jeugd

Want uw feestdag, lieve moeder
Groeten wij u met bede en lied
En wij danken d’ Albehoeder
Die genadig op ons ziet

En wij smeken om zijn zegen
Op ons vriendelijke huisgezin
‘t Heerlijk loon door U verkregen
Voor uw zorg en Moeder min

Uwe liefhebbende Rika
(Henderika Egberdina Dik, Amsterdam, 18 december 1913)

Yn In gesprek met mijn moeder, fan Bert Bakker wurdt in froulik perspektyf sketst yn ’e Twadde Wrâldoarloch, dat is it sicht fan Bakker syn mem Henderika Gerardina Dik (Riek), in Amsterdamse dy’t yn ’e famylje P.S. Bakker fan Bûtenpost troud.
Har man, Abraham Bakker, wegeret as griffier by de rjochtbank te Assen tsjinsten oan ’e Dútse besetter en dûkt ûnder; Riek wurdt mei de fiif bern oppakt en ynterneard yn Kamp Vught.
It is in twastimmich ferhaal, d.w.s. dat gjin ûnderskie makke wurdt tusken fiksje en non-fiksje.


Leo Popma

Ut it sjueryrapport Rink van der Veldepriis 2022:

“It is in boek om meardere kearen te lêzen, om te genietsjen fan de styl en ek om fet op it ferhaal te krijen. As lêzer moatst de kop derby hâlde, dochst bliuwst trochlêzen. Oft it ek foar in breed publyk is, sa’t ien fan de betingsten is witte we net rjocht. We sizze: nim de muoite. Lykas de titel fan dit rapport al oanjout: ‘Krijst it net kado.’ En dat is krekt et it nijsjgjirrige oan it boek fan Popma.”


Peter Popma

Do bist sa fleurich

Wat bisto fleurich
it libben rûst yn dy                                
it libben brûst yn dy
it hat sa’n smoutsjend plak by dy 
do bist sa fleurich

Wat bisto fleurich
it libben djoeit yn dy                
it libben bloeit yn dy
it kriget syn gerak by dy
do bist sa fleurich

It libben is sa hiem by dy
sa ien en mien mei dy
it is alhiel teplak by dy
do bist sa fleurich


Albertina Soepboer

herinneren

er is deze herinnering
dat iemand het woord zonlicht
opschreef, zacht, zo zacht
en daarna begon
te zingen

roekeloos
dwars door
weilanden
groenzinnig

waar zou je anders over zingen
wanneer een bommenwerper
de bus bijna kaalscheert

een klont in mijn buik
verfrommelt tot grenzen

er is deze herinnering
en zacht begin ik te zingen