De Lut
Vriejheid
Bie vriejheid schöt mie ’t eerst te binnen
’t zinloze geweald oaveral op disse planeet
de vriejheid wöt duur betaald met bloodvergeeten
hongersnood, vewoesting en meansluk leed.
In oons laand steet vriejheid hoog in’t vaandel
OP PEPIER, ma biw noe wa ech helemoal vriej
aij rechtevoort wat doot of zegt, deank efkes noa
kan dit, mag dat, aans lapt ze oe d’r gloepens bie.
Zoonder regels, zoonder orde, zoonder handhaving
met zovöl leu, geet den vleager beslist nich op
ma spontane oetloat-kleppen hew wa nödig
aans is vriejheid gin vriejheid, ma nun socialen strop.
Mangs deank ik, deur al die regels en völle wetjes
wör ie as wel-deankend means steeds meer beknot
iederbod wat aans en oonz lontje wöt steeds korter
dat is toch wa iets, wat an oonze vrieheijd schot.
Anny Lesscher-Schasfoort
