zittesj
vrieheid
vrieheid is
gein sjtandjbeeld
dat sjtief sjteit
vrieheid is
laeve, vergaeve,
nooits vergaetevrieheid is
mage doon waats te
kèns en laote zeen
wae-s te bèsvrieheid is ouch
lache en bäöke
sjrieve en dichte
vrie is de sjriever
dae deit keize
veur ein gedich
veur ’n verhaol
mit ‘n aope ènj…
John Hertogh
www.zittesj.jouwweb.nl
Biografische Informatie John Hertogh – Veldeke Limburg
***
‘t Köfferke
Vriejheid in Limburg,
det begós veur dich mit ‘nne barre toch.
Vanoet Remunj, op klumpkes en mit ’n köfferke in de handj.
Door de kaaj en de sjneej ging ‘t.
Eers nao de sigarefebriek van dien vader in Neel;
vanoet de binnesjtad, euver de breer biej ‘t sjlachhoes, nao de Julianalaan.
Daonao mit heel väöl luuj,
in lange rieje, te voot en mit kerre, nao Brüggen.
Dao maakdes dich van dien houte klumpkes ‘n kösse om op te sjlaope.
Waat ging d’r door dich haer, zo es klein maedje?
In dien köfferke dien ‘sjatte’;
’n beukske en get porceleine pupkes.
Én kemuuniej-sjeunkes. Sjeunkes, te sjoon om aan te doon.
Mit de trein gingk geer wiejer,
op waeg nao ’t onbekinde Frieslandj.
In veewages obbein, óngerwaeg besjaote vanoet de lóch.
Waat ging d’r door dich haer, zo es klein maedje?
In Leeuwarde, weer aeve kiendj,
mit dien zuster, dien elders en breurs, veilig in de buurt.
En, allein veur dich es jongste, dien köfferke mit al dien sjatte.
Hiej gingse weer nao sjool,
nao de kerk mit de ganse femilie, sjtraotbreid.
Boete sjpele mit de kienjer in de Meidoornsjtraot en in de weije.
Maar echte vriejheid det kwaam pas,
wie se dae hoge tore weer zoogs, al waas ’t in sjtukke.
Dien köfferke oetpakke, dien ‘golje’ sjatte in ’t zónleech, in dien eige sjtad, Remunj.
Waat ging d’r toen door dich haer, zo es klein maedje?
Monique Kerpen
Nao verhaole euver kiendj-zeen in de oorlog, van Mia Kerpen-Lormans
De kleine Tovenaar
Limburgs spreken in kinderopvang: Friesland als voorbeeld? – L1 Nieuws
***
Nuts
Gevange
Aan ’t eind van d’r gank
zieën ich mien mam loupe.
Mit kleine peskes,
toefelt ze uuever de aafdeiling.
Ze sjtópt. Sjus vuur ’n moer.
Sjtap, sjtap. Sjtap, sjtap.
Häör veut gónt op en neer
wie ‘ne soldaot dae marsjeert op de plaats.
Lankzaam drèjt ze zich óm.
Dan geit ze weer loupe,
eindeloos óngerwaeg
op ‘ne aafgeslaote gank.
Ze löpt óp mich aaf,
mit ‘ne laege blik,
ouge wied aope,
sjtarend in de verte.
Ze is noe gans dichbie.
“Hoi mam.”
Ze zuut mich neet.
Ich sjtap óp ’n zie,
laot d’r gaon.
Ron Leunissen
HOME – – Ron Leunissen
Referentie | Bib, Ron Leunissen | Vertaalbureau LinQuake – LinQuake