Lân fan libben
It lân leit iepen,
mei fjilden dy’t sykhelje
en wetter dat syn eigen paad fynt.
De loft draacht stimmen fan fûgels,
âld en nij, in koar sûnder grinzen.
Hjir groeit it libben yn stilte en yn lûd,
yn it wurk fan hannen en yn it dreamen fan bern.
It lân fan libben is gjin plak allinnich,
mar in gefoel dat troch ús streamt,
in ûneinige beweging fan tiid en bestean.
It fee, it wyld, it gefûgelte,
allegearre libje se yn frijheid,
yn it ritme fan seizoenen en it ljocht fan de sinne.
Oant it momint komt dat de frijheid brekt,
as eagen eagen moetsje,
mei de kâlde stielen loop fan de jager syn gewear.
It lân hâldt de azem yn,
en de stilte wurdt swier,
as libben en dea yn ien tel gearfalle.
Jan Hendrik Woudstra