Mooie kaaste

De Stellingwarven bin as een kledingkaaste
De inhoold staot nooit vaaste
De meensken bin de kleding
Steeds veraanderend, want kleding is een modeding
Vrogger hadden truien hier mar weinig kleuren
Ie konnen krek et verschil tusken de dörpen heuren
Hadden wi’j de kaaste dichte laoten
Dan zol elkenien hier Stellingwarfs praoten

Mar deur een hooltwormgattien an de boverkaant
Kwamen de eerste Friezen in et Stellingwarfse laand
Zi’j wollen heur taelgebied wat expanderen
En zollen oons wel even wat Frysk bi’jleren
Ze kwamen mit meer as zes of zeuven
Dus de bovenste plaanke was rap inneumen

Kollega Nedersaksen kwamen van onder
Oons kent oons, dus gien gedonder
Deur de Fundadeure kwam ok zonder geweld
In groot getal de randstedeling ansneld
Wi’j hebben een mooie plaanke risserveerd
Veur vlochtelingen, deur oorlog traumatiseerd
Deur schoele en tv kwam et Hollaans in oons huus
Ok disse tael vuulde him rap thuus

Now kaekelen al die taelen deur mekaer
En gaon gesprekken seins wat raer
Kuwwe Stellingwarfs praoten blieven, zoas’t eerder altied lokte
Want as oonze tael verdwient, dan kriegen wi’j Stellingwarvers jokte
Laot oons Stellingwarvers jim daoromme wat vertellen
Et wodt tied om wat regels op te stellen
Op de mooiste plaanke in de kaaste maj’ verkeren
Aj’ Stellingwarfs praoten willen perberen

Ik wete niet of et jim verbaost
Mar disse kaaste het d’r ok een hanggedielte naost
En maek ie oons mooie Stellingwarfs zwat
Dan hangen wi’j jow gewoon appat

Menno Dolstra


***


Et witte laeken

Een foto op mien Iphone
         van een verropte stad,
een oolde krebentige vrouw,
        hukt naost een wit laeken,
waor een blieke haand
       onderweg komt… ze streelt ‘m,
verbiesterd kikt ze mi’j an,
      spraokeloos en zukende.

Jow praoten niet
       en tóch verstao ik je,
jow ogen vertellen mi’j
        et verhael van lelkens,
van je machteloos vulen,
        verlangst naor wie
deur disse koegel zien toekomst
        mit jow verleuren het. 

Jow heufddoek heint
      de gedaachten  an zien
kotte, mooie vaderschop,
      de sjale om je schoolder
beweert de heugenissen
       an zien kiendertied.

…mar woorden kuj’ niet vienen,
       de tael is opdreugd,
alliend jow traonen praoten…

Harmen Houtman

Harmen Houtman – SLAH Heerenveen
tresoar.nl/literatuur/biografieen/64133b667611185f13bceae7
Eerste pries veur Harmen Houtman | Stichting Stellingwarver Schrieversronte.


***

Vuurtael

Waor de Lende ieuwen laank
et verbörgen beekdal kleurt
het de meanderende klaank
de griffioen de ziel bereurd

Een tael die deur de dörpen goonst
as schaad van et onthoold
die stille in de hatten boonst
liek dofglaanzend bladdergoold

Lat et woord ’t behoold mar zi’jen
buugzem as et riet
waor et zaand niet zal verwi’jen
wottelt oonze eigenhied

Stien van Anne

christinemulder.nl

***

panta rhei

lessend za ’k een biesterbaorlik mooie atlas
ie weten wel, zoe’n boek mit kaorten
et was een taelatlas, mit kaorten netuurlik
en die vertelden mi’j een vertrouwd verhael

de eerste kaorte ston vol mit mien taelen
stellingwarfs, nederlaans, frysk uut de wouden
en limburgs, ik kon et allemaol verstaon
mien leven in tael, ik heurde mien kiender praoten

de twiede kaorte gong ien generaosie veerder
ie konnen stellingwarfs heuren, lichtkaans wat nederlaans
en frysk, zundagaovend in donkerbroek
heit en mem te daansen bi’j lingsma

de dadde kaorte is van heur oolden
stellingwarfs uut wapse, koloniekak nederlaans
donkerbroeks’ stellingwarfs en heerenveens
bestaot zoks eins wel…

de vierde kaorte, nog veerder weromme in de tied
ik wus niet wa ’k allemaol heurde, frysk op de hemrik
sallaans van turfgrevers, zels braobaans uut tilburg
wat zee die dominee eins, die ‘klaaifrysk’

kaorten wodden steeds mooier, en ok wat ondudeliker
stemmen klinken waarmer, mar kraeken
en toch deur alles henne, heur ik mezels
kan alles verstaon, of teminnen begriepen…

de vuufde kaorte is meraokels medern, zeuvendimensionaol
tied, beelden, geuren, gevuul, geluden, waarmte… stemmen
ik zit d’r midden in, tael maekt mien verhael, compleet
disse kaorte geft zels een blik veuruut…

hiel evenpies kon ’k zien en pruven an wat kommen gaot
‘k heurde een vertrouwd geluud
et wodde mi’j vot en daodelik dudelik
alles gaot veerder zoas et gong

Willem Jan Teijema

Doe-gebeurde-et.pdf
Gedichten van Willem Jan Teijema en Jan Veldhuizen – StellingPlus.nl
De-Ovend-2002-1-1.pdf.


***

Naachtboot

En et was op ’e aovend van
een vroege zoemerdag dat de
waarmte lange hangen bleef.

Vuurtorens seinden berichten
in een stiefbesturven tael
van eilaand naor eilaand.

Ze streken over et waeter
in et koolde locht van een
staorigan wassende maone.

Wi’j hadden nao al die jaoren
nog altied gien woorden om
zeggen te durven wat as d’r

in oons ommegong, tot een
onweersvoegel de stilte an
raffels scheurde en ik wus

dat mien verlangst op die
zoemeraovend mit de laeste
naachtboot mitneumen wodde.

Johan Veenstra

Johan Veenstra | Stellingwarver schriever